ସତ୍ୟପାଠ | ଭୁବନେଶ୍ୱର | ୨ ନଭେମ୍ବର ୨୦୨୬: ୧୮୯୨ ମସିହାରେ ସ୍ଥାପିତ ହୋଇଥିଲା ବିଦ୍ୟାଳୟ। ସେତେବେଳେ ଭାରତ ସ୍ୱାଧୀନ ହୋଇନଥିଲା। ଓଡ଼ିଶା ସ୍ୱତନ୍ତ୍ର ପ୍ରଦେଶ ହୋଇନଥିଲା। ଆଜି ୧୩୪ ବର୍ଷ ପରେ ମଧ୍ୟ ସେହି ବିଦ୍ୟାଳୟର ଜମି ନିଜ ନାଁରେ ନାହିଁ! ଏହା କୌଣସି ଦୁର୍ଗମ ଜଙ୍ଗଲ ଅଞ୍ଚଳର କାହାଣୀ ନୁହେଁ। ଏହା ରାଜଧାନୀ ଭୁବନେଶ୍ୱର ଥିବା ଖୋର୍ଦ୍ଧା ଜିଲ୍ଲାର ବାଲିପାଟଣା ବ୍ଲକ୍ର ବିଶ୍ୱନାଥପୁର ସରକାରୀ ଉଚ୍ଚ ପ୍ରାଥମିକ ବିଦ୍ୟାଳୟର ଚିତ୍ର। ଏଠାରେ ଶିଶୁବାଟିକାରୁ ଅଷ୍ଟମ ଶ୍ରେଣୀ ପର୍ଯ୍ୟନ୍ତ ନଅଟି ଶ୍ରେଣୀରେ ୭୨ ଜଣ ଛାତ୍ରଛାତ୍ରୀ ପଢ଼ୁଛନ୍ତି। କିନ୍ତୁ ସେମାନଙ୍କ ପାଇଁ ରହିଛି ମାତ୍ର ଚାରିଟି ଶ୍ରେଣୀଗୃହ।
ଅର୍ଥାତ୍ ନଅଟି ଶ୍ରେଣୀର ପାଠପଢ଼ା ଚାରିଟି କୋଠରିରେ ପରିଚାଳନା କରିବାକୁ ପଡ଼ୁଛି। ସରକାର ଡିଜିଟାଲ୍ ଶିକ୍ଷା ଓ ମଡେଲ୍ ସ୍କୁଲ୍ର କଥା କହୁଛନ୍ତି। ଅଥଚ ୧୩୪ ବର୍ଷର ସ୍କୁଲ୍ରେ ପିଲାଙ୍କୁ ବସାଇ ପାଠ ପଢ଼ାଇବା ପାଇଁ ଆବଶ୍ୟକ କୋଠରି ନାହିଁ!
ଜମି ନାହିଁ, ତେଣୁ ମଡେଲ୍ ସ୍କୁଲ୍ ହୋଇପାରୁନି!
ଏହି ବିଦ୍ୟାଳୟକୁ ଗୋଦାବରୀଶ ମଡେଲ୍ ସ୍କୁଲ୍ରେ ରୂପାନ୍ତର କରିବାର ପ୍ରସ୍ତାବ ରହିଛି। କିନ୍ତୁ ବିଦ୍ୟାଳୟ ନାଁରେ ଜମି ରେକର୍ଡ ନଥିବାରୁ ଯୋଜନା ଆଗେଇପାରୁନଥିବା ଖବର ଆସିଛି।
ଏଠାରେ ଗୁରୁତର ପ୍ରଶ୍ନ—
୧୩୪ ବର୍ଷ ଧରି ଚାଲିଥିବା ଏକ ସରକାରୀ ସ୍କୁଲ୍ର ଜମି ସମସ୍ୟା ସମାଧାନ କରିବାକୁ ପ୍ରଶାସନକୁ ଆଉ କେତେ ବର୍ଷ ଲାଗିବ?
ଜମି କାହା ନାଁରେ ରହିଛି?
କେବେ ଜମି ଦାନ କରାଯାଇଥିଲା କି?
ରାଜସ୍ୱ ବିଭାଗ ଓ ଶିକ୍ଷା ବିଭାଗ ମଧ୍ୟରେ କେତେଥର ଚିଠିପତ୍ର ହୋଇଛି?
ଏହି ପ୍ରଶ୍ନଗୁଡ଼ିକର ଉତ୍ତର ମିଳିବା ଆବଶ୍ୟକ।
ପାଞ୍ଚ ଶିକ୍ଷକ, କିନ୍ତୁ ବିଜ୍ଞାନ ଶିକ୍ଷକ ନାହାନ୍ତି
ବିଦ୍ୟାଳୟରେ ପାଞ୍ଚଜଣ ଶିକ୍ଷକ ଅଛନ୍ତି। କିନ୍ତୁ ସ୍ୱତନ୍ତ୍ର ବିଜ୍ଞାନ ଶିକ୍ଷକ ନାହାନ୍ତି। କଳା ଶିକ୍ଷକ ମଧ୍ୟ ନାହାନ୍ତି। ସ୍ଥାୟୀ ପ୍ରଧାନଶିକ୍ଷକ ନଥିବାରୁ ଜଣେ ଶିକ୍ଷକ ଅତିରିକ୍ତ ଦାୟିତ୍ୱରେ ରହିଛନ୍ତି।
ବିଦ୍ୟାଳୟ ପରିଚାଳନା କମିଟି ସଭାପତି ମଦନ ଭୋଇଙ୍କ ଅନୁସାରେ, ବିଜ୍ଞାନ ଶିକ୍ଷକ ନିଯୁକ୍ତି ପାଇଁ ବ୍ଲକ୍ ଶିକ୍ଷା ଅଧିକାରୀଙ୍କୁ ଲିଖିତ ଅନୁରୋଧ କରାଯାଇଛି। ମାତ୍ର ସମସ୍ୟାର ସମାଧାନ ହୋଇନାହିଁ।
ବର୍ଷା ହେଲେ ବିଦ୍ୟାଳୟ ପରିସରରେ ପାଣି ଜମୁଛି। ରାସ୍ତା କାଦୁଅ ହେଉଛି। ଖେଳପଡ଼ିଆ ନାହିଁ। ଦୁଇଟି ଶୌଚାଳୟକୁ ମଧ୍ୟ ଅପର୍ଯ୍ୟାପ୍ତ ବୋଲି ଅଭିଯୋଗ ହୋଇଛି।
ଗୋଟିଏ ପଟେ ଶିକ୍ଷାର ଗୁଣାତ୍ମକ ମାନ ବୃଦ୍ଧିର ପ୍ରତିଶ୍ରୁତି, ଅନ୍ୟପଟେ ଶିକ୍ଷକ, ଶ୍ରେଣୀଗୃହ ଓ ମୌଳିକ ସୁବିଧାର ଅଭାବ।
୨୦୨୨ ସୁଦ୍ଧା ଜମି ସମସ୍ୟା ସମାଧାନର ନିର୍ଦ୍ଦେଶ ଥିଲା!
ଏହି ଘଟଣାର ସବୁଠାରୁ ଗୁରୁତ୍ୱପୂର୍ଣ୍ଣ ଦିଗ ହେଉଛି, ଏହା କେବଳ ଗୋଟିଏ ବିଦ୍ୟାଳୟର ସମସ୍ୟା ନୁହେଁ।
୨୦୨୧ ଅକ୍ଟୋବରରେ ରାଜ୍ୟ ଗଣଶିକ୍ଷା ବିଭାଗ ସରକାରୀ ଓ ଅନୁଦାନପ୍ରାପ୍ତ ଶିକ୍ଷାନୁଷ୍ଠାନଗୁଡ଼ିକର ଜମି ରେକର୍ଡ ୨୦୨୨ ମାର୍ଚ୍ଚ ସୁଦ୍ଧା ନିୟମିତ କରିବାକୁ ଜିଲ୍ଲାପାଳମାନଙ୍କୁ ନିର୍ଦ୍ଦେଶ ଦେଇଥିଲା।
ଅଥଚ ଚାରି ବର୍ଷ ପରେ ବି ବିଶ୍ୱନାଥପୁର ଭଳି ସ୍କୁଲ୍ର ଜମି ସମସ୍ୟା ଅସମାହିତ।
ଏପରିକି ସେପ୍ଟେମ୍ବର ୨୦୨୬ରେ ପ୍ରକାଶିତ ଅନ୍ୟ ଏକ ରିପୋର୍ଟ ଅନୁସାରେ, ନିଜ ନାଁରେ ଜମି ନଥିବା ସରକାରୀ ସ୍କୁଲ୍ଗୁଡ଼ିକର ତାଲିକା ପ୍ରସ୍ତୁତ କରିବା ପ୍ରକ୍ରିୟା ମଧ୍ୟ ୧୮ ମାସ ପରେ ଅସମ୍ପୂର୍ଣ୍ଣ ଥିଲା।
ଯେଉଁ ବିଭାଗ ନିଜ ସ୍କୁଲ୍ଗୁଡ଼ିକର ଜମି ରେକର୍ଡ ସମ୍ପର୍କରେ ସମ୍ପୂର୍ଣ୍ଣ ତଥ୍ୟ ରଖିପାରୁନାହିଁ, ସେହି ବିଭାଗ ମଡେଲ୍ ସ୍କୁଲ୍ ଯୋଜନା କାର୍ଯ୍ୟକାରୀ କରିବ କେମିତି?
ଦାୟିତ୍ୱ ନେବେ କିଏ?
ବାଲିପାଟଣା ବିଡିଓ ଶୁଭ୍ରାଂଶୁ ଶେଖର ପାଢ଼ୀ ବିଦ୍ୟାଳୟ ପରିସରରୁ ଆବର୍ଜନା ହଟାଇବାକୁ ପଦକ୍ଷେପ ନେବାର ଆଶ୍ୱାସନ ଦେଇଛନ୍ତି।
ବ୍ଲକ୍ ଶିକ୍ଷା ଅଧିକାରୀ ନାରାୟଣ ଦାସ ମଧ୍ୟ ନିୟମ ଅନୁସାରେ ସମସ୍ୟା ସମାଧାନ ପାଇଁ ପଦକ୍ଷେପ ନିଆଯିବ ବୋଲି କହିଛନ୍ତି।
କିନ୍ତୁ ଏହି ଆଶ୍ୱାସନ ଯଥେଷ୍ଟ ନୁହେଁ।
ସତ୍ୟପାଠର ଦାବି—ଖୋର୍ଦ୍ଧା ଜିଲ୍ଲାପାଳ ଏହି ବିଦ୍ୟାଳୟର ଜମି ରେକର୍ଡ ଯାଞ୍ଚ କରି ନିର୍ଦ୍ଦିଷ୍ଟ ସମୟସୀମା ଘୋଷଣା କରନ୍ତୁ।
ଗଣଶିକ୍ଷା ବିଭାଗ ଅତିରିକ୍ତ ଶ୍ରେଣୀଗୃହ, ବିଜ୍ଞାନ ଶିକ୍ଷକ ଓ ସ୍ଥାୟୀ ପ୍ରଧାନଶିକ୍ଷକ ନିଯୁକ୍ତି ସମ୍ପର୍କରେ ସ୍ପଷ୍ଟ ଉତ୍ତର ଦେଉ।
ଏହି ଅବହେଳା ଗତକାଲିର ନୁହେଁ। ଏହା ଅନେକ ସରକାର ଓ ପ୍ରଶାସନିକ କାର୍ଯ୍ୟକାଳ ଧରି ଚାଲିଆସିଛି।
ତେଣୁ ପୂର୍ବତନ ସରକାରଙ୍କ ଦାୟିତ୍ୱ ଯେତିକି, ବର୍ତ୍ତମାନର ସରକାରଙ୍କ ଉପରେ ସମାଧାନର ଦାୟିତ୍ୱ ମଧ୍ୟ ସେତିକି।
୧୩୪ ବର୍ଷ ଧରି ସ୍କୁଲ୍ ଚାଲିଛି। କିନ୍ତୁ ସ୍କୁଲ୍ର ଜମି ସମସ୍ୟା ସମାଧାନ ହୋଇପାରିନି। ଏହା କେବଳ ଶିକ୍ଷା ବ୍ୟବସ୍ଥାର ବିଫଳତା ନୁହେଁ—ଏହା ପିଢ଼ି ପରେ ପିଢ଼ି ପ୍ରତି ସରକାରୀ ଅବହେଳାର ଦସ୍ତାବିଜ। ସରକାର ବଦଳୁଛି, ଯୋଜନାର ନାଁ ବଦଳୁଛି। କିନ୍ତୁ ବିଶ୍ୱନାଥପୁରର ପିଲାମାନଙ୍କ ଭାଗ୍ୟ ବଦଳିବ କେବେ?
