ସତ୍ୟପାଠ | ଭୁବନେଶ୍ୱର | ୨୬ ଅକ୍ଟୋବର ୨୦୨୬: ବଙ୍ଗୋପସାଗରରେ ସୃଷ୍ଟି ହୋଇଛି ବାତ୍ୟା ‘ଅର୍ଣ୍ଣବ’। ପାଣିପାଗ ବିଭାଗର ସଦ୍ୟତମ ଆକଳନ ଅନୁସାରେ, ଅକ୍ଟୋବର ୨୮ ସକାଳେ ଏହା ଆନ୍ଧ୍ରପ୍ରଦେଶ ଉପକୂଳ ଅତିକ୍ରମ କରିପାରେ। କିନ୍ତୁ ଏହାର ପ୍ରଭାବରେ ଦକ୍ଷିଣ ଓଡ଼ିଶାରେ ଅତି ପ୍ରବଳ ବର୍ଷାର ଆଶଙ୍କା ରହିଛି।
ଗଞ୍ଜାମ, ଗଜପତି, ରାୟଗଡ଼ା, କୋରାପୁଟ ଓ ମାଲକାନଗିରି ପାଇଁ ରହିଛି ବିଶେଷ ସତର୍କତା। ବାତ୍ୟା ପ୍ରଭାବରେ ପାହାଡ଼ ଧସିବା, ଆକସ୍ମିକ ବନ୍ୟା, ରାସ୍ତା ଓ ପୋଲ ବୁଡ଼ିଯିବାର ବିପଦ ରହିଛି।
ମୁଖ୍ୟମନ୍ତ୍ରୀ ମୋହନ ମାଝୀ ପ୍ରଶାସନକୁ ସତର୍କ ରହିବାକୁ ନିର୍ଦ୍ଦେଶ ଦେଇଛନ୍ତି। ବିପଦପ୍ରବଣ ଜିଲ୍ଲାରେ ଉଦ୍ଧାରକାରୀ ଦଳ ମୁତୟନ, ଆଶ୍ରୟସ୍ଥଳ ପ୍ରସ୍ତୁତି, ଶିକ୍ଷାନୁଷ୍ଠାନ ବନ୍ଦ ଓ କର୍ମଚାରୀଙ୍କ ଛୁଟି ବାତିଲ୍ ଭଳି ପଦକ୍ଷେପ ନିଆଯାଇଛି।
କିନ୍ତୁ ସତ୍ୟପାଠର ପ୍ରଶ୍ନ—ସରକାରଙ୍କ ପ୍ରସ୍ତୁତି କେବଳ ଜିଲ୍ଲା ମୁଖ୍ୟାଳୟରେ, ନା ଦୁର୍ଗମ ଆଦିବାସୀ ଗାଁରେ ମଧ୍ୟ?
କୋରାପୁଟ, ରାୟଗଡ଼ା, ଗଜପତି ଓ ମାଲକାନଗିରିର ଅନେକ ପାହାଡ଼ିଆ ଗାଁରେ ଯୋଗାଯୋଗ ବ୍ୟବସ୍ଥା ଦୁର୍ବଳ। ପ୍ରବଳ ବର୍ଷାରେ ରାସ୍ତା ବନ୍ଦ ହେଲେ ଆମ୍ବୁଲାନ୍ସ ପହଞ୍ଚିବ କେମିତି? ମୋବାଇଲ୍ ନେଟୱର୍କ ନଥିବା ଅଞ୍ଚଳରେ ପାଣିପାଗ ସତର୍କ ସୂଚନା ମିଳିବ କେମିତି?
ସରକାରଙ୍କୁ ଆହୁରି କିଛି ପ୍ରଶ୍ନ।
ପ୍ରଥମ: ଭୂସ୍ଖଳନ ଆଶଙ୍କା ଥିବା ଗାଁଗୁଡ଼ିକର ତାଲିକା ପ୍ରସ୍ତୁତ ହୋଇଛି କି?
ଦ୍ୱିତୀୟ: ଯେଉଁଠି ବାତ୍ୟା ଆଶ୍ରୟସ୍ଥଳ ନାହିଁ, ସେଠାରେ ଲୋକଙ୍କୁ କେଉଁଠି ରଖାଯିବ?
ତୃତୀୟ: ରାସ୍ତା ବିଚ୍ଛିନ୍ନ ହେଲେ ଖାଦ୍ୟ, ପାନୀୟଜଳ ଓ ଔଷଧ ପହଞ୍ଚାଇବା ପାଇଁ ବିକଳ୍ପ ବ୍ୟବସ୍ଥା ଅଛି କି?
ଚତୁର୍ଥ: ଧାନ ଓ ଅନ୍ୟାନ୍ୟ ଫସଲ କ୍ଷତିଗ୍ରସ୍ତ ହେଲେ ଚାଷୀଙ୍କୁ କେତେ ଶୀଘ୍ର କ୍ଷତିପୂରଣ ମିଳିବ?
ଓଡ଼ିଶାର ବାତ୍ୟା ମୁକାବିଲା ଅଭିଜ୍ଞତା ରହିଛି। କିନ୍ତୁ ଉପକୂଳରେ ବାତ୍ୟା ମୁକାବିଲା ଓ ପାହାଡ଼ିଆ ଅଞ୍ଚଳରେ ଅତି ପ୍ରବଳ ବର୍ଷାର ମୁକାବିଲା ଏକା କଥା ନୁହେଁ।
ବାତ୍ୟା ଆନ୍ଧ୍ରରେ ମାଡ଼ ହେବ ବୋଲି ଓଡ଼ିଶା ନିଶ୍ଚିନ୍ତ ହୋଇପାରିବ ନାହିଁ। କାରଣ ବିପଦ କେବଳ ପବନରୁ ନୁହେଁ, ପ୍ରବଳ ବର୍ଷା ଓ ଭୂସ୍ଖଳନରୁ ମଧ୍ୟ ଆସିପାରେ।
ମୋହନ ସରକାରଙ୍କ ‘ଶୂନ୍ୟ ମୃତ୍ୟୁ’ ଲକ୍ଷ୍ୟର ପ୍ରକୃତ ପରୀକ୍ଷା ହେବ ଦୁର୍ଗମ ପାହାଡ଼ିଆ ଗାଁରେ।
ବାତ୍ୟା ପରେ କେତେ ରିଲିଫ୍ ବଣ୍ଟନ ହେଲା, ତାହାଠାରୁ ଅଧିକ ଜରୁରୀ—ବାତ୍ୟା ପୂର୍ବରୁ କେତେ ଜୀବନ ସୁରକ୍ଷିତ କରାଗଲା?
